چون سخن گويم همهء وجودم براى تو زبان مىشود و چون گوش فرا دهم همهء وجودم براى تو گوش مىشود ( 53 ) [ شرط معرفت آن است كه همه چيز ] شرط معرفت آن است كه همه چيز از تو محو شود همچون مريد كه بنگرد و در نگريستن بر هيچ چيز آگاه نگردد ( 54 ) [ او مرا برگزيد ، حقير كرد و شرافتم داد ] او مرا برگزيد ، حقير كرد و شرافتم داد همه چيز را از من پيمان گرفت و مرا به آن شناساند در قلب و دلم ذره‌اى باقى نماند مگر اينكه او را شناختم به آن ذره و او مرا شناساند ( 55 ) [ نديم من ( شريك من در نوشيدن ) به ] نديم من ( شريك من در نوشيدن ) به چيزى از ستم منسوب نيست مرا نوشاند آن‌گونه كه خود مىنوشد بسان ميزبان با ميهمان وقتى كه جام ( شراب ) گشت تيغ و زيرانداز چرمى آوردند